ผมอาจเป็นคนที่ไม่รู้จักความรักจริงๆ ??

สวัสดีครับ วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์ความรักของผมครับซึ่งยังงงๆอยู่ว่าจบไปได้ไง และกลับทำให้ผมไม่กล้ามีแฟนอีกเลย
ผมเป็นเพื่อนกับเธอมา 3 ปี ตั้งแต่เรียน ม.3 แอบชอบตั้งแต่วันแรกเลยครับ เธอเป็นคนไม่สวยมากหรอกครับ แต่ดูมีเสน่ห์และน่ารักอย่างบอกไม่ถูก เรียนมาผมไม่เคยมีแฟนเลยแม้แต่คนเดียวครับ พออยู่ใกล้เธอจะใจสั่นตลอดแต่ไม่กล้าคิดไปไกลเกินกลัวเสียเพื่อน จนมาตอนใกล้จะจบ ม.6 เธอกลับมาปรึกษากับผมทุกๆเรื่อง คุยกันมากๆ จนอยู่ดีๆ ก็คบกัน โดยไม่ได้ขอเป็นแฟนหรือขอคบเลยนะครับ(ยังงงๆว่าขอคบตอนไหนว่ะ 55555)แล้วก็ผ่านหลายๆเรื่องมาด้วยกันครับ จนผมคิดว่านี้แหละต้องเป็นรักสุดท้ายของผม เราสัญญาและผมวางอนาคตไว้ไกลมากครับ
  พอจบม.6เธอติดมหาลัยแห่งหนึ่งครับ ผมก็ตามมาสอบที่เดียวกันแต่คนล่ะคณะ ผมกะว่าอนาคตที่วางไว้ต้องสวยหรูแน่ แต่เมื่อมาถึงจริงๆผมกลับรู้สึกเธอเปลี่ยนไปมากๆ จนผมปากหมาพูดไปเองว่า อยากห่างกันดูไหม? (ในใจอยากได้ยินว่า ไม่ ) แต่เธอบอกว่าขอคิดดูก่อน แล้วเธอก็หายไปเฉยๆ ผมช๊อตไปอาทิตย์หนึ่งกินไม่ได้นอนไม่หลับ ดีที่ได้เพื่อนพาปลอบครับแต่ก้ยังลืมไม่ได้อยู่ดีอมยิ้ม08

ทำให้ผมไม่กล้าเปิดใจกับใครเลย..
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่